بسم رب الشهدا

امروز بعد از مدتها گفتم  وب رو به روز کنم

برای همین یه شعر می زارم که شاید قبلا هم گذاشته باشم اما به نظرم ارزشش رو داره دوباره بزارم.

باور کن این شهر جای زندگی نیست                         تا ناخدایانند جای بندگی نیست

این تیره دل ها از شقایق سر بریدند                        اینها برای اخرت ذلت خریدند

دیندار های شهر ما در خواب رفتند                       اهل نماز عشق بازی اب رفتند

دیگر کسی اهل دعا اهل صفا نیست                      دیگر کسی دنبال مردان خدا نیست

چشمی دگرازترس داورغرق نم نیست                   بی دین و دنیا پیشگان در شهرکم نیست

هرراد مردی با غم و غصه قرین است                  هر اهل دل در شهرما خانه نشین است

دیوارهای شهرمان را غم گرفته                           سجاده ها در خانه هامان نم گرفته

دیگر کسی دل تنگ عصر جمعه ها نیست             دیگر کسی در فکر و یاد جبهه ها نیست

پیرغریب شهر ازما خسته گشته                            از نامرادی ها دو بالش بسته گشته

دنیا پر از شمرویزید وعمروعاص است                 یک روز اینجا عرصه حکم وقصاص است

باید بیاید انکه مرد اسمانهاست                               باید بیاید انکه فوق کهکشانهاست

باید بیاید عدل را برپا نماید                                 میزان حق را با خودش معنا نماید

وقتی بیاید شهر پر جوش و خروش است           صوت کلامش گوئیا بانگ سروش است

من منتظر تا فصل هم عهدی بیاید             با ذولفقار حیدری مهدی (عج) بیاید